دل آخر ز دست غمش می گریزد

که کام از پی مدعا می گذارد

کجا می توان بست کار کسی را

که اسباب کامش خدا می گذارد

مرا در میان بلا می گذارد

ز کویش به جای دگر می رود دل

ولی هر چه دارد به جا می گذارد