عنبرین طره تو غالیه سازیها کرد

دوش زلف سیهت بنده نوازیها کرد

دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد

آتش چهره تو مجمره سوزیها داشت

لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت

چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد

تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد