چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد

آتش چهره تو مجمره سوزیها داشت

عنبرین طره تو غالیه سازیها کرد

لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت

تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد

عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد

تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد