عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد

لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت

چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد

تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد

تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد

چین کاکل به سرت چتر فرازیها کرد