از من به کوی محبوب بی قدرتر کسی نیست

دل را هدف توان ساخت جان را سپر توان کرد

کارم به جان رسیده ست از ناصبوری دل

پنداشتم کز آن رو قطع نظر توان کرد

کی در غم محبت صبر آن قدر توان کرد

از کوی می فروشان جایی کجا توان رفت

کانجا غم جهان را خاکی به سر توان کرد