خضر اگر لعل روان بخش تو را می بوسید

چون خم طره او دست به چوگان می کرد

گر زلیخا رخ زیبای تو می دید به خواب

یوسفش را همه عمر به زندان می کرد

خاک حسرت به سر چشمه حیوان می کرد

شب که از خط تو یک نکته بیان می کردم

تا سحر مشک ختا باد به دامان می کرد