تا خط سبز تو از یاسمت چهره دمید

کی توان با تو دم از حال گرفتاران زد

تا عذار تو عرق ریز شد از آتش می

باغبان گفت که بر برگ سمن باران زد

برق یاس آمد و بر کشت طلب کاران زد

آن که در بزم توام توبه ز می خوردن داد

گرم شوق آمد و سر بر در خماران زد