آخر ای سرو خرامنده، فروغی تا چند

غنچه از شاخ به صد آه و فغان برخیزد

گر پس از مرگ قدم بر سر خاکم بنهی

استخوانم ز لحد رقص کنان برخیزد

از سر راه تو حسرت نگران برخیزد