خاک عنبرآگین گشت باد عنبر افشان شد

در غلامی ات ما را فر سلطنت دادند

خادم تو خسرو گشت بنده تو سلطان شد

تا به شانه افشاندی زلف عنبرافشان را

ساقی از می باقی جرعه ای به خاک افشاند

در قلمرو ظلمت نامش آب حیوان شد

زاری من آوردش بر سر دل آزاری