ساقی از می باقی جرعه ای به خاک افشاند

خادم تو خسرو گشت بنده تو سلطان شد

تا به شانه افشاندی زلف عنبرافشان را

خاک عنبرآگین گشت باد عنبر افشان شد

در قلمرو ظلمت نامش آب حیوان شد

زاری من آوردش بر سر دل آزاری

تا نیازم افزون گشت ناز او فراوان شد