تا خاک نشین ره عشقیم فروغی

صوفی به یقین آمد، زاهد به گمان شد

پیرانه سر آمد به کفم دامن طفلی

المنه الله که مرا بخت جوان شد

خورشید ز ما صاحب صد نام و نشان شد