روزی که سجده گاهم آن خاک آستان شد

از لعل پر فسونت گویا شدیم، آری

گر سامری تو باشی گوساله می توان شد

پای طلب کشیدم از کعبه و کلیسا

دیدی که زاهد شهر در کوی شاهد ما

دی لاف سلطنت زد، امروز پاسبان شد

در دور چشم ساقی بخت جوان کسی راست