گفتم آباد توان ساخت دلم را گفتا

تا گل از شرم رخت سر به گریبان ماند

بی تو از هیچ دلی صبر نمی باید ساخت

کاین محال است که در عالم امکان ماند

حسن این خانه همین است که ویران ماند

جز ندامت ثمری عشق ندارد آری

هر که شد در پی این کار پشیمان ماند