تا مرا آگاه از آن بالای موزون کرده اند

در جنون عاشقی مردان عاقل، دیده اند

حالتی از من که صد رحمت به مجنون کرده اند

از بلای ناگهان آسوده خاطر گشته ام

من نه تنها بر سر سودای او افسانه ام

هوشمندان را از این افسانه افسون کرده اند

جوی خون از چشم مردم می رود بی اختیار