من نه تنها بر سر سودای او افسانه ام

حالتی از من که صد رحمت به مجنون کرده اند

از بلای ناگهان آسوده خاطر گشته ام

تا مرا آگاه از آن بالای موزون کرده اند

هوشمندان را از این افسانه افسون کرده اند

جوی خون از چشم مردم می رود بی اختیار

بس که دل را در غمش سرچشمه خون کرده اند