تمکین حسن بین که به کوی تو اهل عشق

کز جام باده حال خرابی نداشتند

آنان که داغ و درد تو بردند زیر خاک

خوف جحیم و بیم عذابی نداشتند

بعد از سوال چشم جوابی نداشتند

ز آشفتگی به حلقه جمعی رسیده ام

کز حلقه های زلف تو تابی نداشتند