بعد از سوال چشم جوابی نداشتند

آنان که داغ و درد تو بردند زیر خاک

خوف جحیم و بیم عذابی نداشتند

تمکین حسن بین که به کوی تو اهل عشق

ز آشفتگی به حلقه جمعی رسیده ام

کز حلقه های زلف تو تابی نداشتند

تا چشم بند مردم صاحب نظر شدی