خاصه وقتی که شود رهزن هشیاری چند

آه اگر بر سر سودای تو سودی نکنم

زان که رسوا شده ام بر سر بازاری چند

مست هشیار ندیده ست کسی جز چشمت

کس به سر منزل مقصود فروغی نرسد

تا نیفتد ز پی قافله ساری چند