آن به که فراهم نکنی خشک و تری چند

یا تلخ مکن کام من از زهر تغافل

یا آن که بیار از لب شیرین شکری چند

اکنون که تر و خشک جهان قسمت برق است

بیداد بتان خون مرا ریخت فروغی

افغان که شدم کشته بیدادگری چند