بیداد بتان خون مرا ریخت فروغی

یا آن که بیار از لب شیرین شکری چند

اکنون که تر و خشک جهان قسمت برق است

آن به که فراهم نکنی خشک و تری چند

افغان که شدم کشته بیدادگری چند