گرنه کاشانه دل خلوت خاص غم تست

که به دریای غمش از پی دردانه زدند

هیچ کس در حرمش راه ندارد کانجا

دست محرومی بر محرم و بیگانه زدند

پس چرا مهر تو را بر در این خانه زدند

کس نجست از دل گم گشته ما هیچ نشان

مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند