کس نجست از دل گم گشته ما هیچ نشان

دست محرومی بر محرم و بیگانه زدند

گرنه کاشانه دل خلوت خاص غم تست

پس چرا مهر تو را بر در این خانه زدند

مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند

آخر از پیرهن شمع فروغی سر زد

آتشی را که نهان بر پر پروانه زدند