که ساکنان درت از بهشت بیزارند

چگونه خواری عشق تو را به جان بکشم

که پیش روی تو گل های گلستان خوارند

با خلد خواندمان شیخ شهر و زین غافل

تو گر به سینه دل سخت آهنین داری

شکستگان تو هم آه آتشین دارند

به سخت گیری ایام هیچ کم نشوند