تو گر به سینه دل سخت آهنین داری

که پیش روی تو گل های گلستان خوارند

با خلد خواندمان شیخ شهر و زین غافل

که ساکنان درت از بهشت بیزارند

شکستگان تو هم آه آتشین دارند

به سخت گیری ایام هیچ کم نشوند

گرفتگان کمندت ز بس که بسیارند