پرده بر گیر ز رخساره که مردم کمتر

گر زمانی سر سیمین تو در بر گیرند

تشنه کامان ره عشق کجا روز جزا

عوض لعل تو سرچشمه کوثر گیرند

آستین از غم دل بر مژه تر گیرند

لب شیرین به شکر خنده اگر بگشایی

کار را تنگ دلان تنگ به شکر گیرند