خورشید را گدا و تو را شاه می کشند

یارب چه گلبنی تو که با نقش قامتت

سرو بلند را همه کوتاه می کشند

من مات صورت تو که در کارگاه حسن

تو در حجاب رفته به چندین هزار ناز

من منتظر که دامن خرگاه می کشند

می گیرد آفتاب ز دود درون ما