سرو بلند را همه کوتاه می کشند

لب تشنگان چاه زنخدان دلکشت

آب حیات دم به دم از چاه می کشند

یارب چه گلبنی تو که با نقش قامتت

من مات صورت تو که در کارگاه حسن

خورشید را گدا و تو را شاه می کشند

تو در حجاب رفته به چندین هزار ناز