شهری شهید آن خم ابروی تیغ بند

عشاق را کشیده ای از زلف چین به چین

آفاق را گرفته ای از خم به خم کمند

جمعی اسیر آن سر زلفین تاب دار

بیرون نمی رود غم لیلی به هیچ روی

عاقل نمی شود دل مجنون به هیچ بند

بر آن دو زلف دست فروغی نمی رسد