آفاق را گرفته ای از خم به خم کمند

چشم از فراق روی تو در گریه تا به کی

دل ز اشتیاق موی تو در مویه تا به چند

عشاق را کشیده ای از زلف چین به چین

جمعی اسیر آن سر زلفین تاب دار

شهری شهید آن خم ابروی تیغ بند

بیرون نمی رود غم لیلی به هیچ روی