چشم از فراق روی تو در گریه تا به کی

چون شعله ای که از سر آتش شود بلند

من مو به مو جراحت و جعد تو مشک بو

تو سر به سر ملاحت من خسته گزند

دل ز اشتیاق موی تو در مویه تا به چند

عشاق را کشیده ای از زلف چین به چین

آفاق را گرفته ای از خم به خم کمند