تو سر به سر ملاحت من خسته گزند

بالا گرفت آه من از شمع قد تو

چون شعله ای که از سر آتش شود بلند

من مو به مو جراحت و جعد تو مشک بو

چشم از فراق روی تو در گریه تا به کی

دل ز اشتیاق موی تو در مویه تا به چند

عشاق را کشیده ای از زلف چین به چین