با غمش گر نکنم صبر، فروغی چه کنم

خون دل می شد و دل با خبر از تیر نبود

نازم آن شست کمان کش که به جز پیکانش

خواهشی در دل خون گشته نخجیر نبود

که جز این قسمتم از عالم تقدیر نبود