چشم بد دور که در چشمه نوش ساقی

خون دل خورد حریفی که می آشام نبود

خم فرح بخش نمی گشت اگر باده نداشت

جم سرانجام نمی جست اگر جام نبود

نشه ای بود که در باده گلفام نبود

مایل گوشه ه ابروی تو بودم وقتی

که نشان از مه نو بر لب این بام نبود