بعد چندی که شدم داخل کاشانه دوست

یک جهان مست به هر گوشه می خانه نبود

مایه مستی ما باده نبودی هرگز

ساقی بزم گر آن نرگس مستانه نبود

آن هم از دشمنی چرخ به کاشانه نبود

آشنای حرمی بوده ام از جذبه عشق

که در آنجا گذر محرم و بیگانه نبود