زخم مرهم می گذارد، درد درمان می دهد

می گشاید تا ز هم چشمان خواب آلوده را

هر طرف بر قتل من از غمزه فرمان می دهد

می کشد عشقم به میدانی که جان خسته را

خوابم از غیرت نمی آید مگر امشب کسی

دل به دلبر می سپارد جان به جانان می دهد

گر چنین چشم ترم خون آب دل خواهد فشاند