دل به دلبر می سپارد جان به جانان می دهد

می کشد عشقم به میدانی که جان خسته را

زخم مرهم می گذارد، درد درمان می دهد

خوابم از غیرت نمی آید مگر امشب کسی

گر چنین چشم ترم خون آب دل خواهد فشاند

خانه همسایه را یک سر به توفان می دهد

من که دست چرخ را می پیچم از نیروی عشق