من که دست چرخ را می پیچم از نیروی عشق

دل به دلبر می سپارد جان به جانان می دهد

گر چنین چشم ترم خون آب دل خواهد فشاند

خانه همسایه را یک سر به توفان می دهد

هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می دهد

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد