یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

خانه همسایه را یک سر به توفان می دهد

من که دست چرخ را می پیچم از نیروی عشق

هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می دهد

زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد

وای بر حال گرفتاری که دست روزگار

دست او می گیرد و بر دست هجران می دهد