هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می دهد

گر چنین چشم ترم خون آب دل خواهد فشاند

خانه همسایه را یک سر به توفان می دهد

من که دست چرخ را می پیچم از نیروی عشق

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد

وای بر حال گرفتاری که دست روزگار