زان که گاهی کام دلهای پریشان می دهد

من که دست چرخ را می پیچم از نیروی عشق

هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می دهد

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

وای بر حال گرفتاری که دست روزگار

دست او می گیرد و بر دست هجران می دهد

هر که می بوسد لب ساقی به حکم می فروش