ترک سر مست من از راه خطا می آید

می رسد جلوه گر آن سرو خرامان ای دل

مستعد باش که توفان بلا می آید

مگر اندیشه ام از روی خطا رفت که باز

جمعی افتاده به هر گوشه پریشان حالند

مگر از سنبل او باد صبا می آید

از سر ریختن خون فروغی مگذر