مگر اندیشه ام از روی خطا رفت که باز

صنم ماست که از روی صفا می آید

می رسد جلوه گر آن سرو خرامان ای دل

مستعد باش که توفان بلا می آید

ترک سر مست من از راه خطا می آید

جمعی افتاده به هر گوشه پریشان حالند

مگر از سنبل او باد صبا می آید