من در اندیشه که فریادرسی می آید

نفسی با تو به از زندگی جاوید است

وین میسر نشود تا نفسی می آید

تو ستم پیشه برآنی که ستانی همه عمر

در گذرگاه تو ای چشم و چراغ همه شهر

دل شهری ز پی ملتمسی می آید

گر نه در راه تو گم کرد فروغی دل را