صاف بی درد کس از ساقی این بزم نخورد

گلبنی در همه بستان مودت ندمید

هم سحابی ز بیابان مروت نگذشت

هم نسیمی ز گلستان عنایت نوزید

گل بی خار کس از گلبن این باغ نچید

نه مسلمان ز قضا کام روا شد نه یهود

نه شقی مطلبش از چرخ برآمد نه سعید