گل بی خار کس از گلبن این باغ نچید

هم سحابی ز بیابان مروت نگذشت

هم نسیمی ز گلستان عنایت نوزید

صاف بی درد کس از ساقی این بزم نخورد

نه مسلمان ز قضا کام روا شد نه یهود

نه شقی مطلبش از چرخ برآمد نه سعید

رهروی کو که درین بادیه از ره نفتاد