وقتی آسوده ز آمد شد اندیشه شدیم

تیزهوش آن که در این پرده نه بشنید و نه دید

از مرادت بگذر تا به مرادت برسی

که ز مقصود گذشت آن که به مقصود رسید

که در خانه ببستیم و شکستیم کلید

ما فروغی به سیه روزی خود خوشنودیم

زآن که هرگز نتوان منت خورشید کشید