عقل گوید که مرو بر دم پیچان مارش

چون صبا شانه زند طره عنبربارش

دل یک جمع پریشان شود از هر تارش

عشق گوید که به یاد خم مشکین مویش

صف شکافی که چنین چشم خمارین دارد

چشم امید مدار از مژه خون خوارش

سر زلفی که به یک جو نخرد یوسف را