من و بخت گران خوابی که نتوان کرد بیدارش

تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش

نه الله است هر اسمی که بسرایند در قلبش

نه منصور است هر جسمی که بفرازند بردارش

به بازاری گذر کردم که زر نقشی است از خاکش