نه منصور است هر جسمی که بفرازند بردارش

تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش

من و بخت گران خوابی که نتوان کرد بیدارش

نه الله است هر اسمی که بسرایند در قلبش

به بازاری گذر کردم که زر نقشی است از خاکش

به گل زاری قدم خوردم که گل عکسی است از خارش

معطر شد دماغ جان من از بوی گیسویش