مرا به صیدگهی می کشد کمند محبت

قند ز هر شکنی صدهزار دل به کنارش

چه عشوه ها که خریدم ز چشم عشوه فروشش

چه باده ها که کشیدم ز لعل باده گسارش

که خون شیر خورند آهوان شیر شکارش

اگر به داد جان ممکن است دیدن جانان

ز پرده گو به در آید که جان کنم به نثارش